Policja. Nazwa policja (gr. politeia - rząd, ustrój państwa), dawniej określająca całokształt administracyjnej działalności państwa, oznacza obecnie wyspecjalizowaną umundurowaną i uzbrojoną formację, która służy społeczeństwu i jest przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania porządku publicznego.
W świetle Ustawy o policji z 6 kwietnia 1990 roku do jej zadań należą między innymi:
-    ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra;
-    zapewnienie spokoju w miejscach publicznych oraz w środkach publicznego transportu i komunikacji publicznej, w ruchu lądowym i na wodach przeznaczonych do powszechnego korzystania;
-    inicjowanie i organizowanie działań mających na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw i wykroczeń;
-    wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców;
-    kontrola przestrzegania przepisów porządkowych i administracyjnych związanych z działalnością i obowiązujących w miejscach publicznych;
-    nadzór nad strażami gminnymi (miejskimi) oraz nad specjalistycznymi uzbrojonym i formacjami ochronnymi w zakresie określonym w odrębnych przepisach.
Centralnym organem administracji rządowej RP w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymanie bezpieczeństwa i porządku publicznego jest Komendant Główny Policji. Podlega on Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji. Organami administracji rządowej na terenie województwa w sprawach ochrony bezpieczeństwa są: wojewoda, komendant wojewódzki policji, komendanci powiatowi (miejscy) oraz komendanci posterunków. W skład policji wchodzą między innymi służby kryminalne, prewencyjne i jednostki antyterrorystyczne. Czynności służbowe policjanci podejmują na polecenie sądu, prokuratora, organu administracji państwowej czy samorządu terytorialnego. Mają prawo le-gitymowania obywateli, w celu ustalenia ich tożsamości, zatrzymywania osób, zwłaszcza tych, które stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla ludzkiego życia i zdrowia oraz mienia, przeszukiwania osób i pomieszczeń, przeprowadzania kontroli osobistej, przeglądania zawartości bagaży, sprawdzania ładunku itp.
W ramach zarządzonej przez sąd okręgowy kontroli operacyjnej wobec osoby podejrzanej organa policji mają prawo kontrolować treść ko-respondencji, zawartość przesyłek pocztowych, stosowania podsłuchu telefonicznego. W czasie wykonywania swych czynności służbowych funkcjonariusze zobowiązani są do respektowania godności ludzkiej i przestrzegania praw człowieka. Na sposób prowadzenia przeszukania, zatrzymania, rewizji osobistej, legitymowania przysługuje osobie podle-gającej tym czynnościom zażalenie do miejscowo właściwego prokuratora. W przypadku ewidentnego i niebezpiecznego zakłócania spokoju pu-blicznego (np. zadymy wywoływane przez pseudokibiców podczas meczów piłkarskich, agresywne demonstracje związkowe, nielegalne blokady dróg) i niestosowania się sprawców do wydawanych poleceń policjanci mogą używać środków przymusu bezpośredniego (palki, gazy łzawiące, kule gumowe, działka wodne, psy). Ustawa z 1990 roku dopuszcza możliwość użycia przez policję broni palnej w kilku ściśle określonych przypadkach. Warunki i sposób postępowania przy użyciu broni palnej określa szczegółowo Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

No Comments »

No comments yet.

Fatal error: Call to undefined function post_comments_feed_link() in /home/ekono/domains/politologia.namster.info/public_html/wp-content/themes/orange-and-black-theme/comments.php on line 29